कोल्हापूरात अजब लग्नाची गजब गोष्टः वडिलांच्या निधनानंतर कोल्हापुरातील तरुणाने विधवा आईचं केलं दुसरं लग्न, सगळीकडे कौतुकाचा वर्षाव

Mahaenews A link to your homepage with your site title as anchor text
मुंबई : महाराष्ट्रातील अनेक सुधारणावाद्यांची भूमी असलेल्या कोल्हापुरातील एका तरुणाने आपल्या ४५ वर्षीय विधवा आईचा विवाह केला. सामाजिक बट्टा आणि जीवनसाथीची गरज ओळखून हा पुनर्विवाह केला. युवराज शेळे (23) यांनी पाच वर्षांपूर्वी एका रस्ते अपघातात वडिलांना गमावले. आईचे दुसरे लग्न करणाऱ्या युवराजचे खूप कौतुक होत आहे. युवराजची ही गोष्ट सोशल मीडियावरही व्हायरल झाली आहे. युवराजने सांगितले की, ‘जेव्हा मी फक्त 18 वर्षांचा होतो, तेव्हा माझे वडील गमावणे हा माझ्यासाठी मोठा धक्का होता. पण माझ्या वडिलांच्या मृत्यूचा माझ्या आईवर सर्वात जास्त परिणाम झाला, ज्यांना एकाकीपणाचा सामना करावा लागला आणि तिला सामाजिकदृष्ट्या एकटे वाटले.

‘आई घरी एकटीच राहायची’
युवराजला वाटायचे की तिच्या वडिलांच्या मृत्यूनंतर, तिच्या आईला सामाजिक कार्यक्रमांमध्ये किती वेळा आमंत्रित केले गेले आणि त्यामुळे तिच्यावर मानसिक परिणाम झाला. आपल्या कुटुंबाला हातभार लावायला सुरुवात केली तेव्हा त्याला आपल्या आईसाठी जीवनसाथीची गरज जाणवली कारण ती क्वचितच शेजाऱ्यांशी संवाद साधत असे आणि घरी एकटीच राहत असे.

‘महिलांशी भेदभाव का?’
युवराज म्हणाला, ‘माझ्या आईने 25 वर्षांपूर्वी माझ्या वडिलांशी लग्न केले. जर एखाद्या पुरुषाने आपली पत्नी गमावली तर समाजाने त्याला पुनर्विवाह करायला भाग पाडले असते. याचे काहीच वाटत नाही तर मग मला या गोष्टीचे आश्चर्य वाटते की हीच गोष्ट एका महिलेच्या बाबतीत का लागू होत नाही आणि म्हणून आईला पुन्हा लग्नासाठी राजी करण्याचा निर्णय घेतला. युवराज , पारंपरिक मूल्यांचे जतन करणार्या कोल्हापूरसारख्या शहरात राहतो. त्यामुळे जवळच्या नातेवाईकांना आणि शेजाऱ्यांना पटवणे सोपे नव्हते. तथापि, त्याने काही मित्र आणि नातेवाईकांच्या मदतीने तिच्या आईसाठी जुळणी शोधण्याचे कठीण काम सुरू केले.

आईसाठी जोडीदार कसा मिळाला?
युवराज शेळे म्हणाले, “सुदैवाने, आम्हाला मारुती घनवटबद्दल काही संपर्कांद्वारे कळले.” आम्ही लग्नाच्या प्रस्तावावर चर्चा केली आणि त्याच्याशी सुरुवातीच्या संभाषणानंतर संबंध निश्चित झाले. आजही माझ्यासाठी हा खास दिवस आहे, कारण मी माझ्या आईसाठी नवीन जीवनसाथी शोधू शकलो.’ घनवट म्हणाले, ‘मी काही वर्षांपासून एकाकी जीवन जगत होतो. रत्ना यांना भेटल्यानंतर आणि बोलल्यानंतर मला वाटले की मी या कुटुंबासोबत राहू शकते आणि ते खरे लोक आहेत. पुनर्विवाह हा रत्नासाठी कठीण निर्णय होता, कारण ती तिच्या पहिल्या पतीला विसरायला तयार नव्हती. रत्ना म्हणाली, “मी सुरुवातीला या संपूर्ण कसरतीला विरोध केला होता. मी माझ्या पतीला विसरायला तयार नव्हते. पण या मुद्द्यावर बोलल्यावर मला खात्री पटली. मी स्वतःला विचारले की मला आयुष्यभर एकटे राहायचे आहे का?’ मग माझे मन तयार झाले या लग्नासाठी आणि आम्ही लग्न केले.