हत्तींचा मृत्यू : मानवाच्या प्रगतीच्या गतीला थांबवणारी हाक!

भारतीय संस्कृतीत हत्तीला केवळ एक वन्य प्राणी न मानता त्याला गजानन, विनायक, सद्भावनेचे प्रतीक मानले जाते. मात्र, गेल्या पाच वर्षांत देशभरात रेल्वे अपघातांमुळे ७९ हत्ती मृत्यू होणे ही केवळ आकड्यांची नोंद नाही, तर आपल्या विकासाच्या मार्गावर असलेल्या विसंवादाची धगधगती साक्ष आहे. नागपूर येथून समोर आलेल्या या माहितीने आपल्याला एक गंभीर प्रश्न विचारायला लावतो – आपण विकासाच्या नावाखाली निसर्गाचा विनाश तर करत नाही ना?

मानव आणि निसर्ग- हत्ती यांच्यातील संघर्ष

देशभरात रुळांवरून धावणाऱ्या गाड्यांनी हत्तींच्या कळपांना चिरडल्याच्या घटना वाढत आहेत. पश्चिम बंगालमधील खरगपूर-टाटानगर विभागातील ताज्या घटनेत तीन हत्तींचा दुर्दैवी मृत्यू झाला. ही केवळ एक घटना नसून, हे संकट सिस्टीमिक आहे. जिथे जंगल आहे, तिथे प्राणी आहेत, आणि जिथे प्राणी आहेत, तिथे त्यांच्या सुरक्षिततेची जबाबदारी आपली आहे.

रेल्वे आणि इतर मोठ्या पायाभूत प्रकल्पांच्या रेषांमुळे हत्तींचे पारंपरिक मार्ग, ‘कॉरिडॉर’ खंडित झाले आहेत. परिणामी, ते भटके होत आणि रुळांवर येत आहेत. प्रगतीचा वेग हत्तींच्या पावसाळी वाटा ओलांडतोय, पण प्रश्न असा आहे की, आपण हा वेग थोडा संथ का करू नये, जिथे मानव आणि हत्ती दोघेही एकत्र सुरक्षित चालू शकतील?

सरकारचे आणि संस्थांचे सकारात्मक पावले

केंद्र सरकार, पर्यावरण मंत्रालय, वन विभाग आणि भारतीय रेल्वे यांच्यातील समन्वयातून काही महत्त्वपूर्ण उपाययोजना राबवण्यात येत आहेत. ‘रेषीय पायाभूत सुविधांचे परिणाम कमी करण्यासाठी पर्यावरणपूरक उपाययोजना’ ही मार्गदर्शक तत्त्वे भारतीय वन्यजीव संस्थेने विकसित केली आहेत. यात पर्यावरणपूरक प्रकल्प रचनेवर भर देण्यात आला आहे.

तसेच, मदुक्कराई (तामिळनाडू) येथे यशस्वी ठरलेली कृत्रिम बुद्धिमत्तेवर आधारित पूर्वसूचना प्रणाली आता इतर राज्यांमध्येही लागू करण्याचा विचार सुरू आहे. ही एक स्वागतार्ह गोष्ट आहे, कारण विज्ञान आणि संवेदनशीलता यांचा संगम केवळ समस्येचे समाधानच नाही, तर ती दृष्टीकोनातील बदलाची नांदी आहे.

काम केवळ योजनांचे नव्हे, तर कृतीचे आहे

राज्य आणि केंद्रशासित प्रदेशांतील अहवालांवरून पुढे आलेल्या आकडेवारीवर विश्वास ठेवला, तर संकटाची व्याप्ती मोठी आहे. म्हणूनच, खालील उपाय अंमलात आणणे तातडीचे आहे:

हत्तींच्या अधिवासात रेल्वेगाड्यांच्या वेगावर कठोर निर्बंध घालणे

रेल्वे रुळांजवळ भूकंपीय सेन्सर बसवणे

असुरक्षित भागांत भुयारी मार्ग, रॅम्प आणि कुंपण उभारणे

रेल्वे अधिकाऱ्यांसाठी नियमित प्रशिक्षण व कार्यशाळांचे आयोजन

विकास आणि संवेदनशीलता यांचे संतुलन हवे

हत्तींचा मृत्यू केवळ एक अपघात नाही, ती आपल्याला मिळालेली चेतावणी आहे. आपण निसर्गाच्या विरोधात नसून, त्याच्या सहवासात जगायला शिकलो पाहिजे. रेल्वे रुळांवर पडलेले हे गजमित्रांचे मृत शरीर आपल्याला मानवतेचा एक आरसा दाखवतात – आपण कोण आहोत आणि कोण होऊ पाहत आहोत. विकास हवा, पण तो सहअस्तित्वाच्या आधारावर. निसर्गाच्या कोणत्याही घटकाचा बळी देऊन साधलेली प्रगती केवळ तात्पुरती असते. ही वेळ आहे थांबण्याची, विचार करण्याची, आणि योग्य दिशा स्वीकारण्याची. कारण हत्ती वाचवले, तर जंगल वाचेल, आणि जंगल वाचले, तर आपण सारेही…!